MERZİFON BELEDİYESİ İŞ & YAŞAM MERKEZİ

Ofis, Karma, Ticari, Yarışma

PROJE ADI: Merzifon Belediyesi İş ve Yaşam Merkezi Mimari Proje Yarışması

PROJE YERİ: Merzifon, Amasya / Türkiye

TOPLAM İNŞAAT ALANI: 9167 m2

PROJE YILI: 2017

TASARIM EKİBİ: Doruk Salalı, Salih Z. Salalı

YARDIMCI: Murat Karaca, Sinan Coşkun, Berk Acar, Şükrü Kütük

STATİK: URAL Mühendislik

Merzifon Belediyesi’nin açmış olduğu Merzifon İş ve Yaşam Merkezi Mimari proje yarışmasına gönderilen yarışma projesinde, yapı konumu itibariyle şehrin en stratejik noktalarından birinde yer almaktadır. Çevresinin yayalaştırılması ve bir anlamda Cumhuriyet Meydanı’na katılmasıyla daha da büyük önem kazanan arsa, Kara Mustafa Paşa Külliyesi, Tuz Pazarı Hamamı ve Bedesten gibi tarihi yapılara olan yakınlığı ve çevresindeki ticaretle karışık konut dokusu itibariyle, kentin ‘nodus’ olarak adlandırabileceğimiz düğüm noktasında yer almaktadır. Konumu, bu denli kritik bir arazi üzerinde yer alan yapının, yalnızca bir iş merkezi olmaktan ziyade, Merzifonlular için bir toplanma alanı olma, şehir merkezi çevresi ve merkez arasında bir pasaj oluşturma ve yapının kullanıcıları için kamusal bir devamlılık sağlama gereksinimlerini doğurmuştur.

Kent parseli, çevresinin yayalaştırılması ve bir anlamda Cumhuriyet Meydanı’na dahil edilmesiyle, kent merkezi ile çevresi arasında bir pasaj oluşturma görevi üstlenmiştir. Bu geçirgenliği sağlamak adına kütle, iki kesişim noktasını birbirine bağlayan diyagonal bir çizgi ve bu noktalarda zemin kotta yaratılan geri çekmeler yardımıyla ortaya çıkan kamusal alanlarla, zemin katta üçe, yapı genelinde ikiye ayrılmıştır. Farklı fonksiyonlar, ikiye ayrılan kütleye düşey olarak dağıtılmıştır. Ortak bir sirkülasyon alanı ile bağlanan iki kütle, bütüncül bir biçimde kenetlenmiştir. Bu ortak sirkülasyon alanı, yarı kamusal bir ofis yaşantısına ve dolayısıyla, gece-gündüz aktif bir yapı oluşturulmasına katkıda bulunmuştur. Aynı zamanda, bu farklı fonksiyonların farklı gereksinimleri olduğundan, cepheleri birbirinden farklı tasarlanmıştır.

Yayalaştırılan çevrenin yapıyla ilişkisi, yaratılan meydanların çevre kamusal alanları yapıya davet edecek şekilde tasarlanmasıyla sağlanmıştır. Yapı zemin katında olabildiğince geçirgen tasarlanarak, çevresindeki yayalaştırılmış alanı kendiyle birlikte bir meydana çevirmiştir. Zemin döşemesi, kullanıcı yoğunluğu gözetilerek, parametrik bir biçimde, ‘voronoi’ modeli kullanılarak tasarlanmıştır. Kullanıcıların yoğunlaştığı noktalarda daha sıklaşan model, merkez-çevre ilişkisine görsel bir biçimde katkı sağlamıştır.